شوکران

شوکران

شوکران یک گیاه بسیار سمی می باشد. در واقع، تمام اعضای این گیاه سمی هستند. این گیاه در مراحل اولیه رشد در فصل بهار بیشترین مقدار سمیت را دارد اما در همه مراحل رشد خطرناک می‌باشد. سم موجود در این گیاه آنقدر سمی است که مردمی که گوشت پرنده ای که گیاه شوکران را خوده است، مصرف کرده بودند، باعث مرگ آن ها شده بود.

این گیاه بومی اروپا و آسیای غربی بوده و به عنوان گیاه تزئینی به آمریکای شمالی معرفی شده است که اغلب در ایالت متحده و کانادای جنوبی یافت می‌شود. شوکران معمولا کنار حصارها، کنارجاده، گودال ها، محل های ساختمانی متروکه، مراتع، محصولات زراعی و زمین ها یافت می شوند که ممکن است با گیاهان بی خطر اشتباه گرفته شود. مسمویت های تصادفی هنگامی که مردم به اشتباه از ریشه این گیاه به جای هویج وحشی، برگ های آن به جای برگ جعفری و یا دانه های آن به جای انیس استفاده می کنند اتفاق افتاده است.

باوجود نگرانی های جدی در مورد امنیت این گیاه، از برگ و دانه و ریشه آن برای ساخت دارو استفاده می شود. این گیاه در مشکلات تنفسی از جمله برونشیت، سرفه مزمن و آسم و در شرایط دردناک از جمله دندان در آوردن در بچه ها، مفاصل متورم و دردناک و گرفتگی عضلات کاربرد دارد.

این گیاه همچنین برای اضطراب و جنون استفاده می شود. از دیگر موارد مصرف می توان به درمان تومورهای اسپاسم، عفونت پوستی، صرع، بیماری پارکینسون، کره سیدنهام (رقصاک) و عفونت مثانه اشاره کرد.

شوکران همچنین برای معکوس کردن اثر مسمویت با استریکنین (strychnine) استفاده دارد.

 

چگونه عمل می کند؟

شوکران حاوی سم هایی است که برروی انتقال پیام از عصب به ماهیچه اثر می گذارد. مرگ معمولا به دلیل نقص تنفسی اتفاق می افتد.

اطلاعات ناکافی برای:

  • اضطراب
  • اسپاسم عضلانی
  • دندون درآوردن در بچه ها
  • گرفتگی عضلات
  • جنون
  • برونشیت
  • سرفه مزمن (در نوع خاصی از بیماری باکتریایی)
  • آسم
  • سایر شرایط

مدارک بیشتری نیاز است تا بتوان این گیاه را برای موارد استفاده ی ذکر شده موثر شمرد.

جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
به اشتراک بگذارید
آواتار کاربر
سیدمحمود حیدری