قهوه

قهوه

بررسی اجمالی خواص قهوه


قهوه یک نوشیدنی است که از دانه قهوه تهیه می شود. میوه گیاه قهوه عربی بو داده می شود و دانه قهوه تهیه می  شود.

مردم قهوه را جهت رفع خستگی فکری و جسمی و افزایش هوشیاری می خورند. قهوه همچنین در موارد ذیل استفاده می شود: پیشگیری از بیماری پارکینسون، سنگ کیسه صفرا، دیابت نوع ۲، سرطان گوارشی، سرطان ریه، سرطان سینه، سردرد، پایین بودن فشار خون، چاقی، بیش فعالی.

قهوه به صورت انما جهت درمان سرطان استفاده می شود. انمای قهوه بخشی از رژیم درمانی جرسون می باشد. در درمان جرسون بیماران سرطانی با انمای قهوه کافئینه هر ۴ ساعت روزانه درمان می شوند. در طول درمان به بیماران رژیم غذایی حاوی جگر، سبزیجات و انواع مختلفی از داروها شامل پپسین، محلول لوگول، نیاسین، پانکراتین و عصاره تیروئید داده می شود. درمان جرسون در آمریکا مورد پذیرش نیست، اما همچنان در مکزیک استفاده می شود.   

چگونه کار می کند؟

قهوه حاوی کافئین است. کافئین از طریق تحریک سیستم عصبی، قلب و عضلات کار می کند. 

موارد استفاده قهوه


قهوه احتمالا در موارد زیر موثر است: 

هوشیاری: به نظر می رسد نوشیدن قهوه و سایر نوشیدنی های حاوی کافئین در طول روز باعث افزایش هوشیاری و فکرکردن بهتر می شود. کافئین همچنین باعث افزایش هوشیاری بعد از بی خوابی می شود. مخلوط کافئین و گلوکوز به عنوان نوشیدنی انرژی زا بهتر از کافئین به تنهایی یا گلوکوز به تنهایی کارایی ذهن را بهبود می بخشد. 

قهوه ممکن است در موارد ذیل موثر باشد: 

کاهش خطر سرطان رکتوم و روده: برخی از تحقیقات نشان می دهند که نوشیدن بیش از ۳ فنجان قهوه در طول روز می تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان روده را کاهش دهد.  

جلوگیری از افت فشار خون بعد از غذا خوردن: برخی از افراد مسن بعد از خوردن غذا دچار افت فشار خون می شوند. نوشیدن قهوه یا سایر نوشیدنی های کافئینه می تواند از افت فشار خون جلوگیری کند.

پیشگیری یا به تاخیر انداختن پارکینسون: شواهد نشان می دهد که مصرف نوشیدنی های کافئینه مثل قهوه، چای و کولا احتمال ابتلا به بیماری پارکینسون را کاهش می دهد. در مردان این اثر وابسته به مقدار کافئین مصرف شده می باشد. مردانی که ۳-۴ فنجان کافئینه در روز مصرف می کنند، خطر ابتلا به پارکینسون به بیشترین مقدار در آنها کاهش می یابد. البته نوشیدن ۱-۲ فنجان هم خطر ابتلا به بیماری پارکینسون را به مقدار قابل توجهی کاهش می دهد. البته در خانم ها این اثر چندان وابسته به مقدار کافئین مصرف شده نمی باشد. مصرف ۱-۳ فنجان قهوه در روز حداکثر کاهش خطر ابتلا به این بیماری را در زنان ایجاد می کند. قهوه در افراد سیگاری کمکی به پیشگیری از ابتلا به بیماری پارکینسون نمی کند. 

پیشگیری از سنگ کیسه صفرا: نوشیدن مواد کافئین دار شامل قهوه حاوی حداقل ۴۰۰ میلی گرم کافئین به صورت روزانه خطر پیشرفت سنگ کیسه صفرا را کاهش می دهد. هر چه قدر مقدار کافئین بیشتر باشد، خطر ابتلا بیشتر کاهش می یابد. نوشیدن ۸۰۰ میلی گرم کافئین روزانه (۴ فنجان یا بیشتر)، بیشرین اثر را دارد. 

پیشگیری از دیابت نوع۲: نوشیدن قهوه کافئینه به طرز قابل توجهی جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع ۲ می کند. با افزایش مصرف کافئین، خطر ابتلا به دیابت بیشتر کاهش می یابد. اما اثر آن در افراد مختلف متفاوت است. در آمریکای شمالی، بزرگسالان ۶ یا بیشتر فنجان قهوه در روز استفاده می کنند که در مردان ۵۴% و در زنان ۲۹% کمتر خطر ابتلا به دیابت مشاهده شده است. در بزرگسالان اروپایی، نوشیدن ۵-۶ قهوه در روز، خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در زنان ۶۱% و در مردان ۳۰% کاهش می دهد. نوشیدن ۱۰ یا بیشتر فنجان قهوه در روز خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را در زنان تا ۷۹% و در مردان تا ۵۵% کاهش می دهد. بزرگسالان ژاپنی که ۳ فنجان یا تعداد بیشتر قهوه در روز مصرف می کرده اند، در مقایسه با آنان که ۱ فنجان یا تعداد کمتری فنجان قهوه در روز مصرف می کرده اند، ۴۲% کمتر خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را داشته اند. قهوه دکافئینه خطر ابتلا به دیابت را کاهش نمی دهد. 

قهوه ممکن است در موارد زیر موثر نباشد

کاهش خطر سرطان های مجاری گوارشی مثل سرطان مری، سرطان معده و روده، کاهش خطر سرطان سینه

شواهد کافی در خصوص کاربرد قهوه در موارد زیر موجود نیست و مدارک بیشتری جهت اثبات اثربخشی قهوه در این موارد مورد نیاز است: 

سرطان ریه: برخی از تحقیقات نشان می دهد که مصرف قهوه کافئینه ممکن است به پیشگیری از سرطان ریه کمک کند، البته سایر تحقیقات با این اثر مخالفت می کند. بنابرین خیلی زود است که یک نتیجه قطعی اعلام کرد. در این میان، برخی از تحقیقات نشان می دهند که نوشیدن قهوه دکافئینه نیز می تواند به پیشگیری از سرطان ریه کمک کند. 

نقرس: برخی از تحقیقات نشان می دهند که قهوه کافئینه و دکافئینه هر دو از ابتلا به نقرس جلوگیری می کنند، اما قهوه کافئینه بهتر عمل می کند. 

بهبود فکر کردن: شواهد زیادی نشان می دهند که مصرف قهوه در طول زندگی ممکن است باعث بهبود مهارت های فکر کردن در خانم های بالای ۸۰ سال می شود. 

عوارض جانبی قهوه


مصرف قهوه در اکثر بزرگسالان بی خطر است. مصرف بیش از ۶ فنجان قهوه در روز می تواند باعث ایجاد عارضه کافئنیسم (افزایش کافئین) و ایجاد علایمی مثل اضطراب و بی قراری شود. افرادی که روزانه قهوه زیادی استفاده می کنند، ممکن است نیاز داشته باشند، قهوه زیادتری استفاده کنند تا اثر مشابه را ایجاد کند. ‌همچنین ممکن است این افراد آنچه به قهوه وابسته شوند که با ترک آن عوارض ترک ایجاد شود. 

قهوه حاوی کافئین می تواند باعث ایجاد بی خوابی، بی قراری، اضطراب، ناراحتی معده، تپش قلب، افزایش سرعت تنفس و سایر عوارض شود. مصرف مقادیر بیش از حد قهوه همچنین می تواند باعث ایجاد سردرد، اضطراب، پرخاشگری، احساس زنگ زدن در گوش و ضربان قلب نامنظم شود. 

نوشیدن قهوه فیلتر نشده می تواند باعث افزایش کلسترول، تری گلیسیرید و LDL شود. این اثر می تواند باعث افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی شود. بنابرین استفاده از فیلتر قهوه می تواند این اثر را کاهش دهد. 

این نگرانی وجود دارد که نوشیدن بیش از ۵ فنجان قهوه در روز برای افراد مبتلا به بیماری های قلبی خطرناک باشد. اما در افرادی که بیماری قلبی ندارند، نوشیدن چندین فنجان در روز، خطر مشکلات قلبی را افزایش نمی دهد. 

همچنین این نگرانی وجود دارد که نوشیدن قهوه به صورت مقطعی ممکن است باعث ایجاد حمله قلبی در برخی از افراد شود. افرادی که کمتر از یک فنجان قهوه در روز استفاده می کنند و دارای چندین ریسک فاکتور بیماری های قلبی هستند، دارای خطر بیشتری جهت حمله قلبی طی ۱ ساعت پس از خوردن قهوه هستند. اما افرادی که به طور منظم و مقادیر بیشتری قهوه مصرف می کنند، کمتر در معرض این خطر هستند.

مصرف قهوه به صورت مقعدی و انما ممکن است بی خطر نباشد. انمای قهوه عوارض جانبی شدیدی از جمله مرگ ایجاد کرده است. 

توصیه ها و هشدارهای مخصوص: 

بارداری و شیردهی: مصرف ۲ فنجان قهوه کافئینه یا تعداد کمتر در روز در خانم های باردار ممکن است بی خطر باشد. این مقدار قهوه حاوی ۲۰۰ میلی گرم کافئین می باشد. البته مصرف بیش از این مقدار قهوه می تواند باعث افزایش خطر سقط جنین، تولد زود رس نوزاد و یا تولد نوزاد کم وزن شود. با افزایش مقدار قهوه مصرفی در طول بارداری این خطرات افزایش می یابد. 

به نظر می رسد نوشیدن ۱-۲ فنجان قهوه در روز در دوران شیردهی برای کودک و مادر بی خطر باشد. اما مصرف مقادیر بیشتر قهوه می تواند باعث ایجاد عوارض گوارشی، تحریک پذیری و بی خوابی در نوزاد شود. 

کودکان: ممکن است مصرف قهوه کافئینه در کودکان خطرناک باشد. عوارض جانبی وابسته به قهوه در کودکان شدیدتر از بزرگسالان اتفاق می افتد. 

مشکلات اضطرابی: کافئین موجود در قهوه اضطراب را بدتر می کند. 

اختلالات خون ریزی دهنده: این نگرانی وجود دارد که قهوه ممکن است باعث بدتر شدن اختلالات خون ریزی دهنده شود. 

بیماری قلبی: مصرف قهوه فیلتر نشده می تواند باعث افزایش کلسترول و سایر چربی ها و افزایش هوموسیستئین شود. افزایش این فاکتورهای خطر ابتلا به بیماری های قلبی را افزایش می دهد. تحقیقاتی مبنی بر نوشیدن قهوه و حمله قلبی وجود دارد. 

دیابت: برخی از تحقیقات نشان می دهد که قهوه ممکن است باعث تغییر نحوه پاسخگویی به قند خون در افراد مبتلا به دیابت شود. تحقیقات نشان داده اند که قهوه ممکن است باعث افزایش یا کاهش قند خون شود. در صورت ابتلا به دیابت، قهوه را با احتیاط مصرف کنید و قند خون خود را به دقت کنترل کنید. 

اسهال: کافئین موجود در قهوه، بخصوص زمانی که در مقادیر زیاد مصرف شود، می تواند باعث بدتر شدن اسهال شود.

سندروم روده تحریک پذیر: کافئین موجود در قهوه، بخصوص زمانی که در مقادیر زیاد مصرف شود، می تواند باعث بدتر شدن اسهال و سندروم روده تحریک پذیر شود.

گلوکوم: نوشیدن قهوه کافئینه می تواند باعث افزایش فشار داخل چشم شود. این افزایش فشار می تواند طی ۳۰ دقیقه بعد از نوشیدن قهوه ایجاد شود و تا ۱/۵ ساعت ادامه یابد. 

بالا بودن فشار خون: مصرف قهوه کافئینه می تواند باعث افزایش فشار خون در افراد مبتلا به پرفشاری خون شود. البته این اثر در افرادی که به طور مداوم قهوه مصرف می کنند، کمتر دیده می شود. 

پوکی استخوان: مصرف قهوه کافئینه می تواند باعث افزایش ورود کلسیم به ادرار شود. این اثر می تواند باعث پوکی استخوان شود. در صورت ابتلا به پوکی استخوان، مصرف کافئین خود را به کمتر از ۳۰۰ میلی گرم در روز (تقریبا معادل ۲-۳ فنجان قهوه در روز) محدود کنید. مصرف مکمل کلسیم می تواند به جبران کلسیم از دست رفته بپردازد. خانم های یائسه که مبتلا به بیماری های وراثتی مشکل متابولیسم ویتامین D هستند، بهتر است با احتیاط قهوه مصرف کنند. 

تداخلات قهوه


تداخلات شدید: از این ترکیب های دارویی اجتناب کنید: 

افدرین: داروهای محرک باعث افزایش سرعت سیستم عصبی می شوتد. افدرین و کافئین موجود در قهوه هر دو جز داروهای محرک هستند. نوشیدن قهوه و مصرف همزمان با افدرین می تواند باعث بروز عوارض جانبی شدید از جمله مشکلات قلبی شود. از مصرف همزمان فرآورده های حاوی کافئین و افدرا اجتناب کنید.

تداخلات متوسط: در مورد این ترکیبات دارویی هوشیار باشید: 

آدنوزین: کافئین موجود در قهوه ممکن است اثر آدنوزین را مهار کند. آدنوزین توسط پزشکان جهت تست قلبی استفاده می شود.  این آزمون تست استرس قلبی نام دارد. از مصرف قهوه کافئینه و فرآورده های حاوی کافئین حداقل۲۴ ساعت قبل از انجام تست استرس قلبی اجتناب کنید. 

الکل: الکل می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین با الکل می تواند باعث افزایش مقدار کافئین در جریان خون و بروز عوارض جانبی آن از قبیل سردرد، پرخاشگری و ضربان قلب شدید شود. 

آلندرونیت: کافئین می تواند باعث کاهش مقدار جذب الندرونیت شود. مصرف همزمان کافئین و آلندرونیت می تواند باعث کاهش اثربخشی آلندرونیت شود. بنابرین کافئین را با فاصله ۲ ساعته از آلندرونیت مصرف کنید. 

آنتی بیوتیک: برخی از آنتی بیوتیک ها می توانند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شوند. مصرف همزمان این دسته از آنتی بیوتیک ها با قهوه کافئینه می تواند باعث افزایش عوارض کافئین از جمله عصابنیت، سردرد و ضربان قلب شدید شود. یکی از این آنتی بیوتیک ها سیپروفلوکساسین می باشد. 

کلوزاپین: کافئین می تواند باعث کاهش سرعت شکست کلوزاپین و کاهش دفع آن شود. مصرف همزمان کلوزاپین و کافئین می تواند باعث افزایش عوارض جانبی کلوزاپین شود. 

دیپریدامول: کافئین موجود در قهوه می تواند اثر دیپریدامول را مهار کند. دیپریدامول توسط پزشکان جهت انجام تست قلبی استفاده می شود. این تست، تست استرس قلبی نامیده می شود. از نوشیدن قهوه کافئینه و سایر فرآورده های حاوی کافئین حداقل ۲۴ ساعت قبل از انجام تست استرس قلبی اجتناب کنید. 

دی سولفیرام: دی سولفیرام می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و دی سولفیرام می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تحریک پذیری و بیش فعالی شود. 

استروژن: استروژن می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و استروژن می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تحریک پذیری، سردرد و تپش قلب شود. در صورت مصرف قرص های استروژنی، مصرف کافئین خود را محدود کنید. 

فلووکسامین: فلووکسامین می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و فلووکسامین می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تحریک پذیری شود. 

لووتیروکسین: برخی از انواع قهوه می توانند باعث کاهش جذب لووتیرکسین از طریق دهان شوند. این تداخل می تواند باعث کارایی لووتیروکسین شود. از مصرف قهوه همزمان با لووتیروکسین یا ۱ ساعت بعد از آن اجتناب کنید. 

لیتیوم: کافئین می تواند باعث افزایش سرعت متابولیسم لیتیوم شود. مصرف فرآورده های حاوی کافئین را در صورت مصرف لیتیوم بصورت تدریجی قطع کنید. قطع ناگهانی فرآورده های حاوی کافئین می تواند باعث افزایش عوارض جانبی لیتیوم شود. 

داروهای ضد افسردگی MAOI: کافئین موجود در قهوه محرک می باشد. داروهای ضد افسردگی نیز محرک هستند. مصرف همزمان کافئین و داروهای ضد افسردگی می تواند باعث تحریک بیش از حد و بروز عوارض جانبی مثل تپش قلب، افزایش فشار خون و اضطراب شود.

داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای: قهوه حاوی تانن می باشد. تانن ها به بسیاری از داروهای متصل می شوند و جذب آنها را کاهش می دهند. ۱ ساعت قبل و ۲ ساعت بعد از مصرف داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، از مصرف قهوه اجتناب شود. 

داروهای رقیق کننده خون: کافئین سرعت انعقاد خون را آهسته می کند. مصرف همزمان کافئین با داروهای ضد انعقاد خون می تواند خطر کبودی و خون ریزی را افزایش دهد. 

فنوباربیتال: اثرات تحریکی کافئین، اثرات خواب آوری فنوباربیتال را مهار می کند. 

فنوتیازین: قهوه حاوی مواد شیمایی به نام تانن می باشد. تانن باعث کاهش جذب بسیاری از داروها می شود. جهت جلوگیری از این تداخل ۱ ساعت قبل و ۲ ساعت بعد از مصرف فنوتیازین ها از مصرف قهوه اجتناب کنید. 

فنیل پروپانول آمین: کافئین موجود در قهوه محرک می باشد. فنیل پروپانول آمین نیز محرک می باشد. مصرف همزمان فنیل پروپانول آمین و کافئین می تواند باعث تحریک شدید و ایجاد عوارض جانبی مثل تپش قلب، افزایش فشار خون و اضطراب شود. 

داروهای محرک: مصرف همزمان داروهای محرک مثل سودوافدرین با کافئین می تواند باعث افزایش تحریک سیستم عصبی و بروز عوارض جانبی مثل عصبانیت، تپش قلب، افزایش فشار خون شود. از مصرف همزمان داروهای محرک و کافئین اجتناب کنید. 

تئوفیلین: کافئین موجود در قهوه مشابه تئوفیلین عمل می کند. همچینین کافئین می تواند باعث کاهش سرعت دفع تئوفیلین شود. بنابرین مصرف همزمان کافئین و تئوفیلین ممکن است باعث افزایش اثرات جانبی تئوفیلین شود. 

وراپامیل: وراپامیل می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین توسط بدن و در نتیجه کاهش سرعت دفع آن شود. مصرف همزمان کافئین و وراپامیل می تواند باعث افزایش عوارض جانبی کافئین مثل عصبانیت، تپش قلب و سردرد شود. 

تداخلات ضعیف: در مورد این تداخلات آگاه باشید: 

داروهای ضد بارداری: داروهای ضد بارداری می توانند باعث کاهش سرعت شکست کافئین توسط بدن و در نتیجه کاهش سرعت دفع آن شوند.  مصرف همزمان داروهای ضد بارداری با کافئین می توانند باعث افزایش عوارض جانبی کافئین مثل عصبانیت، تپش قلب و سردرد شود. 

سایمتیدین: سایمتیدین می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و کاهش سرعت دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و سایمتیدین می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تپش قلب و سردرد شود. 

فلوکونازول: فلوکونازول می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و فلوکونازول می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تحریک پذیری، بی خوابی و اضطراب شود. 

داروهای ضد دیابت: قهوه ممکن است باعث افزایش قند خون شود. قهوه با افزایش قند خون ممکن است اثربخشی داروهای ضد دیابت را کاهش دهد. قند خون خود را به دقت کنترل کنید. ممکن است نیاز به تنظیم دز داروهای ضد دیابت باشد. 

مکسیلتین: مکسیلتین می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و مکسیلتین می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تحریک پذیری و بیش فعالی شود. 

تربینافین: تربینافین می تواند باعث کاهش سرعت شکست کافئین و دفع آن از بدن شود. مصرف همزمان کافئین و دی تربینافین می تواند باعث افزایش مقدار کافئین و عوارض جانبی آن مثل عصبانیت، تحریک پذیری و بیش فعالی شود. 

 

مقدار مصرفی مجاز قهوه


جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
به اشتراک بگذارید
دکتر هاجر اوجی
دکتر هاجر اوجی