کایتوزان

کایتوزان

کایتوزان یک قند است که از جدار خارجی نرم تنان مثل میگو، خرچنگ و لابستر بدست می آید. کایتوزان به عنوان دارو استفاده می شود. 

کایتوزان جهت درمان بیماری کرون، چاقی، بالا بودن کلسترول استفاده می شود. جهت درمان عوارض بیماران کلیوی تحت دیالیز مثل بالا بودن کلسترول، کم خونی، کاهش قدرت بدنی و اشتها، بی خوابی استفاده می شود. 

برخی از مردم کیتوزان را مستقیما بر روی لثه استفاده می کنند تا التهاب لثه ای را که می تواند منجر به از دست رفتن دندان شود، درمان کنند. برخی از مردم نیز آدامس حاوی کیتوزان را می جوند تا از پوسیدگی آن پیشگیری کنند. 

برخی از جراحان پلاستیک کیتوزان را در محلی که بافت از آن برداشت شده است، استفاده میکنند، تا محل مورد نظر زودتر ترمیم پیدا کند. 

در صنایع دارویی کیتوزان به عنوان یک پرکننده (فیلر) در تهیه قرص ها استفاده می شود. همچنین به عنوان یک ناقل در تهیه فرآورده های پیوسته رهش استفاده می شود. جهت بهبود حلالیت برخی از داروهای خاص استفاده می شود. جهت پوشاندن طعم تلخ در محلول های خوراکی نیز استفاده می شود. 

چگونه کار می کند؟ 

کیتوزان از پوسته نرم تنان مثل میگو، خرچنگ و لابستر استخراج می شود. کیتوزان مثل فیبر عمل می کند که از جذب اسیدهای چرب و کلسترول جلوگیری می کند. 

ممکن است در موارد زیر موثر باشد: 

بیماری های لثه: برخی از تحقیقات نشان می دهد که مصرف مستقیم کیتوزان آسکوربات بر روی لثه در درمان بیماری های لثه مثل التهاب لثه موثر می باشد. 

جراحی پلاستیک: مصرف مستقیم ان-کربوکسی بوتیل کیتوزان بطور مستقیم بر روی زخم پس از جراحی پلاستیک می تواند باعث تسریع ترمیم زخم و جلوگیری از تشکیل اسکار شود. 

نارسایی کلیوی: برخی از تحقیقات نشان داده اند که مصرف خوراکی کیتوزان در بیماران کلیوی تحت همودیالیز طولانی مدت، می تواند باعث کاهش کلسترول، تصحیح کم خونی، افزایش قوای جسمانی و بهبود خواب شود. 

شواهد کافی در موارد زیر موجود نیست و نیاز به مدارک بیشتری جهت اثبات اثربخشی کیتوزان در این موارد می باشد: 

بیماری کرون(نوعی اختلال روده ای): تحقیقات اولیه نشان داده اند که مصرف خوراکی ترکیب کیتوزان و اسید آسکوربیک ممکن است به بیماران مبتلا به بیماری کرون کمک کند. 

حفره دندانی: شواهدی وجود دارد که نشان می دهد جویدن آدامس های حاوی کیتوزان و یا دهانشویه آن می تواند تعداد باکتری های عامل پوسیدگی دندان را کاهش دهد. البته هیچ گونه مدرک قابل اعتمادی وجود ندارد که نشان دهد این فرآورده ها می توانند از ایجاد حفره دندانی جلوگیری کنند یا نه. 

پلاک دندانی: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف دهانشویه حاوی کیتوزان به مدت ۲ هفته، احتمال تشکیل پلاک دندانی را کم می کند. 

کاهش کلسترول: شواهد متناقضی مبنی بر اثربخشی کیتوزان در کاهش کلسترول وجود دارد. برخی از شواهد نشان داده اند که مصرف کیتوزان اثر قابل ملاحظه ای بر کاهش کلسترول تام یا کلسترول بد (LDL) ندارد. البته سایر تحقیقات نشان داده اند که کیتوزان ممکن است کلسترول را در افراد مبتلا به چربی خون (افراد دارای کلسترول بالا) یا افراد سالم کاهش دهد. همچنین برخی از فرآورده های ترکیبی حاوی کیتوزان، کلسترول را در افراد چاق با شرایط اشاره شده کاهش می دهد. این فراورده های ترکیبی دو نوع هستند: ۱) فرآورده ای حاوی کیتوزان، گارسینا و زردچوبه ۲) فرآورده ای حاوی کیتوزان، صمغ گوار، آسکوربیک اسید و سایر ریزمغذی ها 

کاهش وزن: برخی از تحقیقات نشان می دهد که مصرف کیتوزان و داشتن رژیمی که مقدار کالری آن محدود باشد، ممکن است مقدار اندکی کاهش وزن ایجاد کند. اما مصرف کیتوزان، بدون محدود کردن کالری رژیم غذایی تاثیری در کاهش وزن ندارد. 

بسیاری از تحقیقات انجام شده بر روی کیتوزان دارای خطا می باشد که نتیجه آن ها را مورد سوال قرار می برد. زمانی که مطالعات دقیق تر مورد بررسی قرار می گیرد، اثر کیتوزان بر روی کاهش وزن اندک می باشد؛ مصرف کیتوزان به مدت ۱-۶ ماه تنها حدود ۰/۵ کیلوگرم وزن را کاهش داده است. بنابرین این تغییر قابل ملاحظه ای بر روی وضعیت سلامتی ایجاد نمی کند. 

ترمیم زخم: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف موضعی کیتوزان بر روی پیوند پوست، ممکن است باعث بهبود ترمیم زخم و کمک به رشد مجدد اعصاب شود. 

 

جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
به اشتراک بگذارید
آواتار کاربر
دکتر هاجر اوجی