کافور

کافور

بررسی اجمالی خواص کافور


 کافور قبلا طی واکنش عصاره گیری از پوست و چوب درخت کافور بدست می آمد. در حال حاضر، کافور به طور شیمیایی از روغن ترپانتین بدست می آید. 

فرآورده های کافور می تواند بصورت موضعی بر روی پوست ماساژ داده شود و یا استنشاق شود. توجه داشته باشید که حتما بروشور دارویی را در خصوص نحوه استفاده دارو مطالعه کنید. 

مردم کافور را به صورت موضعی برای رفع درد و خارش استفاده می کنند. از کافور همچنین در موارد ذیل استفاده می شود: عفونت قارچی ناخن های انگشتان پا، تبخال، زگیل، هموروئید، استئو آرتریت.

کافور با افزایش موضعی جریان خون، درد و خارش را کاهش می دهد. توجه داشته باشید که کافور را بر روی پوست بریده و آسیب دیده استفاده نکنید، زیرا به سرعت جذب می شود و به غلظت های بالا در بدن می رسد که می تواند باعث مسمویت شود. 

کافور به صورت موضعی جهت موارد ذیل استفاده می شود: عفونت های مجاری تنفسی، علایم بیماری های قلبی، به عنوان قطره گوشی، درمان سوختگی های جزئی.

برخی از مردم کافور را بصورت استنشاقی جهت کاهش سرفه استفاده می کنند. 

با وجود اینکه خطرناک می باشد، برخی از مردم کافور را به صورت خوراکی در موارد ذیل استفاده می کنند: درمان سرفه های خلط دار، درمان عفونت مجاری تنفسی، نفخ. برخی از متخصصین در خصوص مصرف خوراکی کافور هشدار می دهند، زیرا می تواند باعث بروز عوارض جانبی شدید و حتی مرگ شود. 

استفاده از کافور، یک درمان سنتی کاملا قابل قبول و رایج در بین عموم مردم می باشد. روغن حاوی کافور (۲۰% کافور در روغن پنبه) از بازار دارویی آمریکا در دهه ۱۹۸۰ به دلیل مشکلات ایمنی حذف شد، البته همچنان در بازار دارویی کانادا بدون نسخه داده می شود. 

چگونه کار می کند؟

کافور پایانه های عصبی را تحریک می کند و مصرف موضعی آن علایمی مثل درد و خارش را برطرف می کند. کافور همچنین یک ماده فعال در برابر قارچ ایجاد کننده عفونت ناخن انگشتان پا، می باشد. 

موارد استفاده کافور


کافور احتمالا در موارد زیر موثر باشد: 

سرفه: ماساژ دادن سینه با کافور در غلظت های کمتر از ۱۱% به تائید سازمان غذا و داروی آمریکا رسیده است. 

درد: مصرف موضعی کافور به عنوان ضد درد در غلظت های %۳ تا ۱۱% مورد تائید سازمان غذا و داروی آمریکا می باشد. کافور در بسیاری از فرآورده های موضعی (ماساژ دادنی) مثل فرآورده های ضد تبخال، جهت گزش و نیش حشرات، هموروئید و سوختگی های جزئی وجود دارد. 

خارش و سوزش پوست: مصرف موضعی کافور جهت خارش و سوزش پوست در غلظت های %۳ تا ۱۱% مورد تائید سازمان غذا و داروی آمریکا می باشد.

کافور ممکن است در موارد زیر موثر باشد: 

استئو آرتریت: به نظر می رسد مصرف فرآورده ماساژ دادنی حاوی کافور، گلوکوز آمین سولفات و کندروتین سولفات شدت علایم استئوآرتریت را نصف می کند. محققین بر این باورند که این اثر وابسته به کافور می باشد و ارتباطی به سایر اجزای فرآورده ندارد.

شواهد کافی جهت مصرف کافور در موارد زیر موجود نیست و نیاز به مدارک بیشتری جهت اثبات اثربخشی آن در این موارد می باشد:

قارچ ناخن انگشتان پا: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف فرآورده حاوی کافور و روغن اکالیپتوس لیمو در درمان قارچ ناخن انگشتان پا موثر می باشد. به نظر می رسد مصرف فرآورده موضعی حاوی کافور مثل Vicks VapoRub  بر روی ناخن قارچی تا زمان رشد مجدد آن، در برخی از افراد عفونت قارچی را برطرف می کند. 

افت فشار خون وضعیتی: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف خوراکی فرآورده حاوی کافور و زالزالک  (Korodin-Herz-Kreislauf-Tropfen) از افت شدید فشار خون به هنگام ایستادن جلوگیری می کند. البته مشخص نیست که آیا کافور به تنهایی این اثر را ایجاد می کند یا نه. فرآورده اشاره شده در آمریکا موجود نیست.

سایر شرایطی که نیاز به مدارک بیشتری دارند: 

هموروئید، زگیل

عوارض جانبی کافور


مصرف کرم ها و لوسیون های حاوی کافور در غلظت های پایین، احتمالا در عمده بزرگسالان بی خطر باشد.  کافور عوارض جانبی پوستی اندکی مثل سوزش و خارش ممکن است ایجاد کند. فرآورده های کافور رقیق نشده و یا فرآورده های حاوی کافور با غلظت بیش از ۱۱% را استفاده نکنید. این دسته از فرآورده ها می توانند تحریک کننده و خطرناک باشند. مصرف استنشاقی کافور در مقادیر اندک احتمالا در عمده بزرگسالان بی خطر باشد. بیش از یک قاشق غذا خوری کافور در ۱ کوارت (=۰/۹۴۶ لیتر) آب استفاده نکنید. 

فرآورده های حاوی کافور مثل (Vicks VapoRub, BenGay, Heet)  را حرارت ندهید، ممکن است منفجر شوند.

مصرف پوستی فرآورده های حاوی کافور با غلظت بالا در کوتاه مدت ممکن است بی خطر باشد. 

مصرف کافور بر روی پوست آسیب دیده و بریده احتمالا خطرناک است. ممکن است جذب شود و به غلظت های بالا برسد و مسمویت ایجاد کند. 

مصرف خوراکی کافور در بزرگسالان خطرناک می باشد. خوردن کافور می تواند عوارض جانبی شدیدی ایجاد کند و حتی منجر به مرگ شود. اولین علایم مسمویت با کافور به سرعت (۵ تا ۹۰ دقیقه) ظاهر می شود و این علایم شامل سوزش گلو و دهان، تهوع و استفراغ می باشد. 

توصیه ها و هشدارهای مخصوص: 

بارداری و شیردهی: مصرف خوراکی کافور در دوران باردای و شیردهی خطرناک می باشد. اطلاعاتی در خصوص ایمنی مصرف پوستی کافور در این دوران موجود نیست. سلامتی خود و نوزاد را به خطر نیندازید و از مصرف آن اجتناب کنید. 

کودکان: مصرف پوستی کافور در کودکان ممکن است خطرناک باشد. کودکان نسبت به عوارض جانبی آن حساس تر هستند. مصرف خوراکی کافور در کودکان قطعا خطرناک است. در مصرف خوراکی کافور صرع و مرگ می تواند اتفاق بیفتد. فرآورده های حاوی کافور را دور از دسترس کودکان نگه دارید. 

بیماری کبدی: آسیب احتمالی کبدی در نتیجه مصرف خوراکی و موضعی کافور ممکن است اتفاق بیفتد. بصورت تئوری، گفته می شود که کافور ممکن است بیماری کبدی را بدتر کند. 

تداخلات کافور


در حال حاضر اطلاعات کافی در خصوص تداخلات دارویی با کافور موجود نیست. 

مقدار مصرفی مجاز کافور


جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
به اشتراک بگذارید
دکتر هاجر اوجی
دکتر هاجر اوجی


از تیم پزشکی سیبویه مشاوره رایگان بگیرید!
صبح ها از ساعت ۱۰ الی ۱۴
عصر ها از ساعت ۱۸ الی ۲۲