آمینو اسید شاخه دار

آمینو اسید شاخه دار

آمینو اسیدهای شاخه دار مواد مغذی ضروری هستند که از پروتیین موجود در مواد غذایی مثل مواد گوشتی، محصولات لبنی و بقولات تامین می شوند. لوسین، ایزولوسین و والین از این دسته آمینواسیدها هستند. آمینواسیدهای شاخه دار به عنوان دارو نیز استفاده می شوند. 

آمینو اسید شاخه دار در موارد زیر استفاده می شود: 

اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، اختلالات مغزی به دلیل بیماری کبدی (انسفالوپتی کبدی مزمن، انسفالوپتی کبدی نهفته)، اختلال حرکتی به نام دیسکینزی تاخیری، نوعی بیماری وراثتی به نام مک آردل، تحلیل نخاعی-مخچه ای، کاهش اشتها در بیماران مسن مبتلا به نارسایی کلیوی، بیماران سرطانی. 

آمینو اسید شاخه دار همچنین جهت جلوگیری از تحلیل عضلانی در بیماران بستری استفاده می شود. 

برخی از مردم آمینواسید شاخه دار را جهت پیشگیری از خستگی و بهبود تمرکز استفاده می کنند. 

ورزشکاران آمینواسید شاخه دار را جهت بهبود کارایی ورزشی و جلوگیری از تحلیل عضلانی در هنگام انجام ورزش های سنگین استفاده می کنند. 

اعضای تیم سلامت آمینواسید شاخه دار را بصورت تزریق داخل وریدی جهت تورم ناگهانی مغزی به دلیل بیماری کبدی (انسفالوپتی کبدی شدید) استفاده می شود. همچنین بصورت تزریقی بعد از شرایط استرسی شدید مثل آسیب شدید یا عفونت منتشره استفاده می شود. 

چگونه عمل می کند؟

آمینو اسید شاخه دار محرک ساخت پروتئین می باشد و احتمالا از تحلیل عضلانی جلوگیری می کند. آمینو اسید شاخه دار از انتقال پیام اشتباه در سلول های عصبی افراد مبتلا به بیماری کبدی پیشرفته، جنون، دیسکینزی تاخیری، بی اشتهایی عصبی جلوگیری می کند. 

آمینو اسیدهای شاخه دار ممکن است در موارد زیر موثر باشد: 

بی اشتهایی عصبی: به نظر می رسد مصرف خوراکی آمینواسید شاخه دار بی اشتهایی عصبی را کاهش می دهد و و باعث بهبود وضعیت تغذیه ای در افراد مسن دارای سو تغذیه می شود. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مصرف خوراکی  آمینواسید شاخه دار ممکن است در درمان بی اشتهایی عصبی وابسته به سرطان و بیماری کبدی موثر باشد. 

نارسایی مغزی به دلیل بیماری کبدی: با وجود اینکه نتایج تحقیقات در خصوص اثر آمینواسید شاخه دار در این مورد متناقض است، بسیاری از تحقیقات نشان می دهند که مصرف خوراکی آمینواسید شاخه دار سبب بهبود کارکرد مغزی و کبدی در این دسته از افراد می شود. 

جنون: به نظر می رسد مصرف نوشیدنی حاوی آمینواسید های شاخه دار لوسین، ایزولوسین و والین به کاهش علایم جنون کمک می کند. 

تحلیل عضلانی: مصرف آمینو اسیدهای شاخه دار ممکن است به کاهش تحلیل عضلانی در هنگام ورزش کمک کند. 

اختلال حرکتی به نام دیسکینزی تاخیری: مصرف خوراکی آمینواسید شاخه دار علایم دیسکینزی تاخیری را کاهش می دهد. 

آمینو اسید شاخه دار احتمالا در موارد زیر موثر نیست

اسکلروز آمیوتروفیک جانبی (بیماری گریگ): تحقیقات اولیه نتایج قابل قبولی در خصوص اثربخشی آمینواسید شاخه دار در این اختلال نشان می دهد، اما نتایج تحقیقات اخیر چنین اثری را اثبات نمی کند. در واقع مصرف آمینو اسید شاخه دار ممکن است کارایی ریه را کم کند و سبب افزایش خطر مرگ در این دسته از افراد می شود. 

شواهد کافی جهت مصرف آمینواسید شاخه دار در موارد زیر موجود نیست و نیاز به مدارک بیشتری جهت اثبات اثربخشی آن در این موارد می باشد: 

بیماری کبدی ناشی از مصرف الکل: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف روزانه آمینو اسید شاخه دار به همراه رژیم غذایی کنترل شده، خطر مرگ را در افراد مبتلا به بیماری کبدی ناشی از مصرف الکل کاهش نمی دهد.

کارایی ورزشی: نتایج متناقضی در خصوص اثربخشی آمینو اسید شاخه دار در کارایی ورزشی  وجود دارد. بسیاری از تحقیقات نشان می دهند که مصرف آمینو اسید شاخه دار سبب بهبود کارایی ورزشی و توانایی ورزشکاران نمی شود. البته سایر تحقیقات نشان می دهند که خستگی و درد عضلانی وابسته به ورزش را کاهش می دهد. 

دیابت: تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف کربوهیدرات و مخلوط آمینو اسید /پروتئین ممکن است پاسخ به انسولین را در افراد مبتلا به دیابت بهبود ببخشد. البته مشخص نیست که آیا مصرف آمینواسید شاخه دار اثر مشابه دارد یا نه. 

سرطان کبد: تحقیقات نشان می دهد که مصرف روزانه حاوی آمینو اسید شاخه دار به مدت ۱ سال احتمال بهبودی را بعد از برداشتن کبد سرطانی افزایش نمی دهد. 

سیروز کبدی: مشخص نیست که آیا مصرف آمینواسید شاخه دار در افراد مبتلا به سیروز کبدی مفید است یا نه. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مفید نمی باشد. البته تحقیقاتی وجود دارد که نشان می دهد که نشان می دهد مصرف آمینو اسید شاخه دار ممکن است سبب بهبود کیفیت زندگی در افراد مبتلا به سیروز کبدی شود. 

اختلال ژنتیکی به نام فنیل کتونوری: مصرف آمینو اسید شاخه دار به مدت ۶ ماه سبب بهبود توجه در کودکان مبتلا به فنیل کتونوری می شود. 

تحلیل نخاعی-مخچه ای: نتایج تحقیقات در خصوص آمینواسید شاخه دار بر افراد مبتلا به تحلیل نخاعی-مخچه ای وجود دارد. برخی از تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف خوراکی این دسته از آمینواسیدها ممکن است سبب بهبود برخی از علایم تحلیل نخاعی-مخچه ای شود. البته سایر تحقیقات نشان می دهند که آمینواسید شاخه دار اثری بر کنترل عضلانی در این دسته از افراد ندارد. 

پبشگیری از خستگی

بهبود تمرکز

پیشگیری از تحلیل عضلانی در افراد بستری 

جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
به اشتراک بگذارید
آواتار کاربر
هاجر اوجی