بهار نارنج

بهار نارنج

 نارنج یک نوع گیاه است که پوست،گل، برگ، میوه و اب میوهء آن برای ساخت دارو استفاده می شود. روغن نارنج از پوست آن تهیه می شود.

 نارنج چه به صورت خوراکی و چه به صورت پوستی استفاده های زیادی دارد. اما دانش تا به اینجا نشان داده که استعمال روغن آن بر روی پوست در مورد عفونت های قارچی پوستی ( از جمله نوعی کچلی پوستی به نام کرم حلقوی، خارش جک و پای ورزشکاری) ممکن است موثر باشد. 

پوست نارنج دارای دو اثر ضد هم می باشد به این صورت که می تواند هم سبب افزایش اشتها و هم باعث کاهش وزن شود. موارد مصرف دیگر پوست و گل این گیاه ناراحتی معده، احتقان بینی، و سندروم خستگی مزمن می باشد.

گل نارنج و روغن آن در ناراحتی های گوارشی از جمله زخم روده، یبوست، اسهال، وجود خون در مدفوع، افتادگی مقعد یا رکتوم، و گاز روده استفاده می شود. همچنین این قسمت ها در تنظیم سطح چربی خون، کاهش قند خون در افراد دیابتی، تحریک گردش خون، خالص سازی خون، مشکلات کبدی و صفراوی، بیماری های کلیوی و مثانه و همچنین به عنوان ارامبخش در مشکلات خواب مورد مصرف دارند.

بعضی افراد از گل نارنج و روغن آن در مواردی مثل کم خونی، پاکسازی پوست، ریزش مو و به عنوان تقویت کننده در افراد سرطانی استفاده می کنند.

پوست بهارنارنج بصورت استعمال پوستی در مورد التهاب و تورم پلک، خونریزی شبکیه چشم، دردهای عصبی،خستگی ناشی از سرماخوردگی، درد عضلات و مفاصل، سردرد، کبودی، تورم سیاهرگ ها(فلبیت) و زخم بستر استفاده می شود.

در رایحه درمانی، روغن اسانس نارنج از طریق استعمال پوستی یا استنشاق به عنوان مسکن به کار برده می شود.

در آشپزی، روغن نارنج به عنوان طعم دهنده و میوه آن برای تهیه مارمالاد و لیکور کاربرد دارد. خود میوه به دلیل ترش و تلخ بودن کمتر به تنهایی استفاده می شود، مگر در ایران و مکزیک. پوست خشک شده آن هم به عنوان چاشنی کاربرد دارد.

در صنعت، روغن نارنج در صنایع داروسازی، آرایشی و ساخت صابون استفاده می شود.

در طب آسیایی، میوه کال خشک شده نارنج در درجه اول برای مشکلات سوء هاضمه مصرف می شود.

از سال 2004 که FDA مصرف افدرا را به دلیل عوارض آن بر قلب ممنوع اعلام کرده است، معمولا نارنج در محصولات فاقد افدرا به کار برده می‏ شود. نارنج و کافئین، ترکیب رایج در کاهش وزن و بدنسازی، می توانند باعث افزایش ضربان قلب و بالارفتن فشار خون در افراد سالم شوند. مدرکی وجود ندارد که نشان دهد نارنج نسبت به افدرا ایمن تر است.

نارنج (سینفرین) به عنوان ماده ای ممنوع توسط انجمن بین المللی ورزشکاران اعلام شده است.

قبل از مصرف نارنج اگر داروی دیگری استفاده می کنید ،از آن جا که این گیاه با بسیاری از داروها تداخل دارد با یک متخصص در حوزه سلامت مشورت کنید.

چگونه اثر می کند؟

نارنج دارای مواد شیمیایی می باشد که بر سیستم عصبی اثر می گذارند. غلظت و تاثیر این مواد شیمیایی با توجه به بخش مورد استفادهء گیاه و روش آماده سازی آن می تواند متغیر باشد.این مواد شیمیایی می توانند باعث تنگی عروق، افزایش فشار خون و افزایش ضربان قلب شوند.

امکان دارد برای این موارد موثر باشد: درمان عفونت های پوستی قارچی مثل کرم حلقوی (نوعی از کچلی)، پای ورزشکاری، و خارش جک. به نظر می رسد استعمال روغن نارنج به درمان عفونت های پوستی قارچی کمک می کند.

اطلاعات ناکافی در رابطه با: دیابت: مطالعات اولیه نشان می دهد که نوشیدن چای تهیه شده از برگ های انجبار هندی و میوه نارنج به مدت 4 ماه به نظر می رسد سطح قند خون در افراد دیابتی را کاهش می دهد. 

سوء هاضمه: مطالعات اولیه نشان می دهد مصرف محصولات حاوی نارنج به همراه ترکیبات دیگر (zhizhu) به صورت سه بار در روز و به مدت 4 هفته سوء هاضمه را کاهش می دهد.

کاهش وزن: مطالعات با اثر نارنج بر تغییرات وزن موافق نمی باشد. بعضی از بررسی ها نشان می دهد که ترکیبی از نارنج، کافئین و گیاه علف چای اگر همراه با رژیم غذایی کم کالری و ورزش باشد به کاهش وزن کمک می کند. با این وجود برخی مطالعات دیگر نشان داده اند که ترکیب نارنج، کافئین و دیگر ترکیبات به کاهش وزن کمک نکرده است.

اضطراب قبل از عمل جراحی: مطالعات نشان می دهد مصرف نارنج دو ساعت قبل از عمل جراحی اضطراب را کاهش می دهد.

احتقان بینی، آلرژی، گاز روده، سرطان، ناراحتی های معده و روده، زخم روده، تنظیم کلسترول، سندروم خستگی مزمن، مشکلات کبدی و صفراوی، بهبود گردش خون و عملکرد قلب، تورم چشم، سرماخوردگی، سردرد، درد عصبی و عضلانی، کبودی، بهبود اشتها و بی خوابی های خفیف مواردی هستند که مدارک بیشتری برای تعیین اثربخشی نارنج بر آن ها لازم است.

جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
جهت مشاهده این قسمت به قسمت کاربری وارد شوید
به اشتراک بگذارید
آواتار کاربر
دکتر نازنين پاشا