تغییر اندازه ی نورون ها: راهگشای کشف یک درمان جدید برای بیماری های عصبی

تغییر اندازه ی نورون ها: راهگشای کشف یک درمان جدید برای بیماری های عصبی

مغز و اعصاب

تاریخ انتشار : بازدید : 221

مطالعه ی جدیدی، منتشر شده در ژورنال فیزیولوژی، درک ما در مورد نحوه ی پاسخ دهی نورون ها به بیماری نورون های حرکتی را بهبود می بخشد که این مسئله می تواند به ما در یافتن گزینه های جدید درمانی برای این بیماری کمک کند. بیماری نورون های حرکتی که به نام ALS (اسکاروز جانبی آمیوتروفیک) نیز شناخته می شود، با مرگ نورون های حرکتی همراه است. این بیماری با کاهش پیشرونده ی عملکرد ماهیچه ای همراه است که با فلج و مرگ در اثر ناتوانی در تنفس ادامه می یابد.

در حال حاضر درمانی برای ALS یا روشی برای متوقف کردن یا برعکس کردن روند پیشرفت بیماری وجود ندارد. اغلب مبتلایان به ALS بین 3 تا 5 سال پس از بروز نخستین نشانه های بیماری می میرند. مطالعات قبلی بر روی مدل های حیوانی مبتلا به ALS تغییر ناپیوسته در اندازه ی نورون ها را نشان داده بود. این مطالعه ی جدید، اولین مطالعه ای است که شواهد قوی برای تغییر سایز نورون ها در حین پیشرفت بیماری، و تفاوت در تغییر سایز نورون های مختلف را نشان می دهد.

به طور خاص، این مطالعه نشان می دهد که نورون های مستعدتر برای تغییر اندازه، که طبیعتا زودتر می میرند، پیش از آغاز علائم بیماری، ابتدائا دچار افزایش اندازه می شوند، در حالی که نورون های مقاوم در برابر بیماری دچار افزایش اندازه نمی شوند. این تغییر اندازه ی نورون ها تاثیر مهمی در حیات آن ها دارد. امید است با فهم بیشتر مکانیسم های تغییر اندازه ی نورون ها، شناسایی و پیگیری استراتژی های جدید برای کند کردن یا متوقف کردن روند بیماری یافته شود.

این مطالعه می گوید که ممکن است ویژگی های نورون ها در اثر مقابله با بیماری تغییر کند تا کاهش عملکردشان را جبران کنند. به هر حال این تغییرات می تواند سبب مرگ زودرس سلول عصبی شود. علاوه بر این، این مطالعه این مسئله را که نورون های مستعد، دچار تغییرات خاصی می شوند که توان نجات یافتنشان را تحت تاثیر قرار می دهد، تایید می کند. این مطالعه در دانشگاه Wright State روی یک مدل موشی مبتلا به ALS ژنتیکی انجام شد.

نورون های حرکتی در هر مرحله ی کلیدی از بیماری سنجیده شدند تا مشاهده شود کجا و چه موقع تغییرات شروع می شود و در طول بیماری، این نورون ها چگونه تغییر می کنند. آنتی بادی های خاصی به عنوان مارکر استفاده شد تا به نورون ها متصل شوند تا زیر میکروسکوپ های قوی به راحتی رویت شوند.  ضمنا یک نرم افزار برای اندازه گیری سه بعدی سایز و شکل نورون های حرکتی به کار گرفته شد. ذکر این نکته مهم است که این بررسی در تنها یک مدل موشی که مبتلا به تهاجمی ترین نوع ALS بودند، انجام شد. مطالعات آینده باید بر روی سایر مدل های ALS نیز تمرکز کنند تا صحت نتایج برای تعمیم به انسان ها تایید شود.

شریف البسیونی، مجری این پژوهش می گوید که این تحقیق تنها منحصر به بیماری ALS نیست، بلکه در آینده می تواند با سایر بیماری های تخریب گر سیستم عصبی مانند آلزایمر و پارکینسون مرتبط شود. این دریافت جدید می تواند به ما در پیدا کردن اهداف جدید درمانی برای بیماری های نورون ها کمک کند.  

آواتار کاربر
محسن رنجبر